این عصرهای بارانی ...

عجیب بوی نفس های تو را می دهد ...

گوئی تو اتفاق می افتی ...

و من دچار می شوم ...

تمام " من" دارد " تو" می شود ...

دیگر تنهاییم را با کسی قسمت نخواهم کرد...

یک بار قسمت کردم چندین برابر شد!

من خوبم

خسته نیستم!

فقط گاهی دستم به زندگی نمیرود

زندگی شوق رسیدن به همان فرداییست که نخواهد آمد

تو نه در دیروزی,نه در فردا

ظرف امروز پر از بودن توست