عـاشـق روزهــــــــــــایی بودم که مهـــــربان میـــــشـــدی . . . حتـــی اگـــــــــــر نمیفهـــــــــــمیدم چرا !! زندگی تمامش خطای دید است ، من تو را می بینم و تو مرا نمی بینی !

این عصرهای بارانی ... عجیب بوی نفس های تو را می دهد ... گوئی تو اتفاق می افتی ... و من دچار می شوم ... تمام " من" دارد " تو" می شود ...   دیگر تنهاییم را با کسی قسمت نخواهم کرد... یک بار قسمت کردم چندین برابر شد!   من خوبم خسته نیستم! فقط گاهی دستم به زندگی نمیرود زندگی شوق رسیدن به همان فرداییست که...

دیـــــــشب که باران امد..... می خواستم سراغت رابـــــگـیـــرم......... اما خوبــــــ می دانستم... این بــــــــار هم که پیدایت کنـــم..... ّبـــــاز زیــــر چتر دیــگــــرانــــــی..  

باران که میبارد دلم برایت تنگ میشود . . . راه میفتم بدون چتر, من بغض میکنم . . . آسمان گریه... __________________________   هر شب درد هایم را زیر تخت پنهان می کنم ... می ترسم نامردها بفهمند درد دارم ، این کارراهم از دست بدهم...    

بالاخره یک روز به آرزویــم میرسم ... در صف اول نماز، جلوتر از پیش نماز می ایستم و همه به من اقتدا خواهند کرد نماز که تمام شد، همه به سمت من خواهند آمد، چقدر عزیز خواهم شد. بعد از چند قدم که حرکت کنند، کسی فریاد میزنــد : بُلنـــد بگـو لااله الا الله . . .

امروز رو هم با یادت شب کردم .. به یاد صدات .. به یاد نفسهات .. ولی من هنوز خسته نشدم .. از به یاد تو بودن .. الان خیلی وقته که به یادت زندگیمو میگذرونم . به یادت میخوابم .. به یادت بلند میشم .. به یادتم . به یاد کسی که حتی وقتی پیشم بود ... به یادم نبود من کسی نبودم که انقدر به پای کسی بمونم ولی وقت...

به نامردمان مهر کردم بسی نچیدم گل مردمی از کسی بسا کس که از پا در افتاده بود سراسر توان را زکف داده بود به حیلت گری خنجر از پشت زد بخونم ز نامردی انگشت زد

جمع مان جمع بود. من بودم و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و تنهایی و ...... آن قدر زیاد بودیم می ترسم نام "تنهایی" از قلم بیوفتد!

لیاقت می خواهد واژه ما شدن لیاقت می خواهد شریک شدن تو خوش باش به همین با هم بودن های امروزت من خوشم به خلوت تنهایی ام تو بخند به امروز من میخندم به فرداهایت

آدم هـــــــا فـرامـوش نـــمیکــــنند...!! فــــــــقط.... دیـــگر ســـــــــــــــــــــاکت میشـوند.... هـمین!!

آدما نباس دوست پیدا کنن چون وقتی میرن وقتی دیگه نمیشه بهشون زنگ بزنی وقتی نمیتونی درد و دل کنی یا حتی باهاشون شوخی کنی و بخندی و همه دوستی خلاصه میشه تو عکسهات و خاطراتت هی بغض تو گلوت گیر میکنه خفه ات میکنه آدما باس همیشه تنها بمونن